Kunnen aardappelletters succesvol zijn?
‘Aardappelletters’ zie je niet vaak professioneel gebruikt worden. En terecht, eerlijk gezegd, want ze zijn niet mooi en niet erg leesbaar. Het zijn hompen zonder verschil tussen dik en dun. Toch zie je wel eens een bord langs de weg met aardappelletters erop. En inmiddels al járenlang, dus ze zullen wel effect hebben, denk ik dan…
Ook bioscoopketen Pathé gebruikt aardappelletters in haar logo. En Oatly, die van de havermelk, zet ze heel bewust in.
Maar waarom zijn deze letters an sich dan niet mooi en leesbaar? Dat heeft te maken met traditie en gewenning. Aardappelletters hebben niet het gebruikelijke contrast dat we gewend zijn van letters.
De meeste lettervormen kun je, volgens lettergoeroe Gerrit Noordzij (1931-2022), indelen naar het schrijfinstrument waaraan ze, direct of indirect, ontleend zijn: ofwel de brede pen ofwel de buigzame, spitse (kroontjes)pen. De brede pen levert andere letters op dan de spitse pen, maar beide leveren contrast binnen de letters op, waardoor er ritme en balans ontstaat. Dat zorgt ervoor dat een tekst lekker leesbaar wordt. Onze ogen zijn inmiddels gewend aan letters die op deze twee contrastprincipes gebaseerd zijn.
De letters van Pathé, Oatly en Mono zijn anders ontstaan, weet iedereen die vroeger zelf ook wel eens op aardappelletters uitkwam: je schrijft eerst de letters en daarna ga je ze ‘stevig’ maken. Niet superfraai, maar illustratieve waarde hebben ze zeker, zolang het om headlines gaat…
Kortom: als aardappelletters spaarzaam worden ingezet kunnen ze zeker succesvol zijn.
Advies nodig op het gebied van lettergebruik of vormgeving? Dat geef ik graag.